Toplantıyı Default Yapmayı Bırakınca

Takvim, düşünce duraklayınca doluyordu. 'Hızlıca konuşalım', 'hizalanalım', 'bir bakırız'. Üçü de yarım saat. Yarım saatin sonunda karar bazen vardı, not çoğu zaman yoktu. Ertesi gün aynı oda, aynı belirsizlik.

Yazı önce

Kural tek: oda açmadan önce bir sayfa. Ne bilinmiyor, kim karar verecek, karar verilmezse ne olur. Sayfa üç cümle olabilir. Üç cümle yazılamıyorsa konu henüz toplantılık değil; henüz düşünülmemiş.

Sayfa yazılınca işin bir kısmı bitiyor. Soru net, cevap asenkron geliyor. Oda hâlâ gerekiyorsa gündem sayfanın kendisi. Gündem yoksa toplantı da yok — bunu bir yorumda da not düşmüştüm; kural orada duruyor, slaytta değil.

Ne kaldı

Tartışma, gerilim, birlikte bakılan bir ekran. Bunlar yazıyla ucuz değil. Statü, duyuru, 'herkes duysun'. Bunlar yazıyla daha dürüst; çünkü kayıt kalıyor ve katılmayan da okuyor. Varsayılanı yazı yapmak, toplantıyı yasaklamak değil. Varsayılanı oda yapmak, düşünceyi ertelemek.

Süre de kısaldı: 25 dakika. Uzatmak için yeni bir gerekçe lazım, 'madem toplanmışken' değil. Madem toplanmışken, gündemsiz ikinci konuyu doğuruyor. O ikinci konu, ertesi günün varsayılan odası oluyor.