Product-Market Fit'i Hissetmek vs Ölçmek

İlk 'bunu her gün kullanacağım' mailini fit sandım. O kişi bir daha gelmedi. İkinci mail daha sade geldi: 'dünkü listeyi bugün de açtım'. O sade cümle, övgüden daha ağırdı. Fit'i alkışta aramak, serinin başındaki feature refleksinin kuzeni.

His nerede durur

His işe yarıyor: konuşmada gözler parlıyor, cümle uzuyor, insan kendi işini anlatırken aracı aradan çıkarıyor. Bunu not ediyorum. Karar vermiyorum. His, interview yazısındaki sessizlik gibi — işaret, kanıt değil.

Kanıt diye baktığım şey dar. Aynı iş ikinci kez bitiyor mu. Bitirme aralığı uzuyor mu, kısalıyor mu. Ücretsiz tavana çarpan, tavanı şikayet mi ediyor yoksa işi bırakıyor mu. Bu üçü bir formül değil. Formül uydurup 'şu skor fit'tir' demiyorum; elimde o skor yok, uydurmam da yok.

Ölçü nerede yalan söyler

Kayıt büyüyüp first_save yerinde sayınca grafik 'büyüme' diyebilir. Onboarding yazısı bu yalanı anlatmıştı. Dönüşüm hunisi de fit demez; huninin dibi, işin tekrarını göstermez. Tekrar yoksa, dip yalnızca bir kez meraktır.

• His: konuşmada işin cümlesi aracı geçiyorsa not.
• Ölçü: second_job ve return_d2 — isimler sizde değişir.
• Değil: tek seferlik övgü, tek seferlik kayıt, tek seferlik paylaşım.

Kararı ertelemek

Fit yokken büyütme — ücretli basamağı çoğaltma, takım alanı, entegrasyon — MVP donmasının devamı. Fit 'var gibi'yken de büyütmek istemiyorum; çünkü 'gibi' çoğu zaman bir mail. Maili saklıyorum. Haftalık notta second_job'a bakıyorum. İkisi çelişince ölçüye değil, konuşmaya dönüyorum: iş gerçekten tekrar mı, yoksa ben mi duymak istiyorum.

Bu yazı bir fit rehberi değil. Serinin ve sonraki notların ortak çizgisi: ucuz olan his ve eklemek, pahalı olan durup aynı işin ikinci kez yapılıp yapılmadığına bakmak. İkincisi sıkıcı. Sıkıcı olan taraf, ürünü şişirmeden tutuyor.