Free Plan'ı Çok Cömert Tutmak

Ücretsizi kapı diye açtım. Kapı, evin tamamı oldu: kayıt limiti yok, dışa aktarma açık, e-posta cevaplıyorum. Ücretli basamakta kalan tek şey bir rozet ve 'öncelikli destek' cümlesi. Öncelik, kuyruğu ben yönettiğim için zaten yoktu.

Fark görünür olmalı

Sınır koyunca üç şey netleşti. Ücretsiz: ana iş, düşük tavan. Ücretli: tavan kalkar, dışa aktarma, geçmiş. Rozet yok. İnsanlar tavanı görünce ya işleri gerçekten büyümüştür — o zaman ücret duruyor — ya da tavan onları hiç zorlamıyordur, o zaman zaten ücretli değiller.

Cömert plan, 'bırakın denesinler' niyeti. Deneme, tavanı görmeden bitmiyor. Tavan yoksa deneme sonsuz, destek de sonsuz. Sonsuz deneme, küçük bir araçta hayırseverlik değil; sessiz bir ikinci ürün.

Destek hesabı

Ücretsizden gelen soruların çoğu 'bu düğme ne' değil, 'hepsini kullanıyorum, şunu da ekler misin' oldu. Cömert plan, en çok kullananı ücretsizde tutuyor; çünkü bırakacakları bir tavan yok. Bunu gelir diye yazmıyorum — tablom yok. İş olarak yazıyorum: en gürültülü kullanıcı, ödeme ile hizalanmayabilir.

Sınır bir ceza değil. Pricing yazısındaki tek basamağın içi. Sayfada yazmıyorsa, planda da yok. Yazıyorsa, ücretsizde gerçekten kesilmeli. Kesilmeyen sınır, yine rozettir.