Mentor Beklemek vs Kendi Öğrenmek

İyi bir mentor, takıldığım yeri daha kısa keser. Atanmasını beklemek, takılmayı uzatır. İkisi çelişmiyor. Beklerken ritmim yoksa mentor geldiğinde de 'nereden başlayalım' diye bakıyorum.

Beklerken ne duruyor

• Okuduğum bir sayfa: link ve bir cümle 'bunu denedim'.
• Kırdığım bir test: ne sandım, ne oldu.
• Sormaya hazır bir soru: iskeleti yazılmış, henüz göndermedim.

Bu üç satır bir müfredat değil. Mentor bir gün bakınca boş slayt yerine iz görüyor. Kendi başıma da iz duruyor; çünkü atama gecikince öğrenme durmasın diye yazıyorum.

Resmi program yoksa da sormak duruyor. Yan masadaki kişi mentor unvanı taşımaz; taşıdığı şey, dün aynı 409'u görmüş olması olabilir. Onu beklemek de bir bekleyiş. Log'daki soruyu ona göstermek, atanma mailinden bağımsız.

Kendi öğrenmek, her şeyi tek başına çözmek değil. Kaynağı seçmek, denemek, takılınca sormak. Mentor o zincirin son halkası olabilir. İlk halkayı beklemeye bağlamak, zinciri oymamak.