Burnout'u "daha çok çalış" ile Çözmek

Bir sprint'te geride hissettim. Çözüm olarak cumartesi sabahını da açtım. Pazar akşamı aynı ticket duruyordu; üstüne bir de yanlış merge vardı. Saat artmıştı, iş artmamıştı.

'Daha çok çalış' cümlesi disiplin gibi duruyor. Yorgunken disiplin, aynı hatayı tekrar yazmak. Uyku ve bir yürüyüş, kahramanlık değil. Ertesi gün review'u okuyabiliyorum; o, gece yazdığım üç fonksiyondan daha çok iş.

Burnout teşhisi koymuyorum, koçluk satmıyorum. Gördüğüm şey: açık kalan iş, kapalı kalan kafa. Kafayı daha çok saatle açmaya çalışmak, kilitli kapıya yaslanmak. Kesmek utanç gibi geliyor. Kesmeyince utanç büyüyor, çünkü iş yine bitmiyor.